17 Lipca 2026

17 Lipca 2026 – Kres Oligarchii!

• Wojna na rakiety i słowa weszła w szóstą z rzędu noc krwawej wymiany ciosów, podczas gdy terroryści z Waszyngtonu uderzyliw kluczowe mosty i lotniska w południowym Iranie, zabijając siedmiu cywilów. W odwecie pociski balistyczne i drony zdemilitaryzowały amerykańską baterię rakiet ziemia-ziemia w Kuwejcie oraz obiekty w Bahrajnie, Jordanii i Katarze. Amerykański pierwszy Donald, ignorując zniszczenia infrastruktury transportowej i przerwy w dostawach prądu, ogłosił przed kamerami: „Mamy zdecydowanie najsilniejszą i najpotężniejszą armię na świecie. Zbudowałem ją podczas mojej pierwszej kadencji i niestety jesteśmy zmuszeni jej teraz użyć. Wygraliśmy w Wenezueli, która teraz współpracuje z nami przy produkcji milionów i milionów baryłek ropy. Podobnie odnosimy wielkie zwycięstwa w Iranie, a owoce tej pracy zobaczycie bardzo, bardzo niedługo”. Tymczasem Korpus Strażników Rewolucji Islamskiej obwieścił, że każda próba ingerencji w Cieśninie Ormuz pozostaje nieprzekraczalną czerwoną linią, a każda amerykańska agresja spotka się ze stalowym uderzeniem w pozostałą infrastrukturę NATO-stanu w regionie.
• JD tak szefie Vance wystąpił w popularnej audycji Joe Rogana, gdzie jako druga osoba w państwie przyznał, że mniejszy kraj trzyma w uścisku supermocarstwo. Vance bez ogródek stwierdził, że w izraelskim systemie są ludzie, o których wiemy bez cienia wątpliwości, że manipulują amerykańską opinią publiczną, aby utrzymać wojnę w nieskończoność. Magnat polityczny wyznał również, że Jeffrey Epstein posiadał ewidentne powiązania z najwyższymi szczeblami wywiadów amerykańskiego i tzw. „izraela”, choć jako wiceprezydent rzekomo nie ma dostępu do dokumentów, które mogłyby to potwierdzić w 2026 roku. Cały ten spektakl wygląda na desperacką próbę umycia rąk od niepopularnych działań administracji przed nadchodzącymi wyborami, albo przygotowania pomarańczowego prezydenta do zmiany kursu ze „Widzę, że już nie lubicie wojennego Rubio” na „Mam dla was w kapeluszu nowego didżeja”.
• Dyrektor płonącego kijowskiego teatrzyku zaserwował nam kolejną odsłonę walki o stołki, gdy mianował nowego p.o. szefa służb bezpieczeństwa. Został nim Ygeni Kumara, znany wcześniej jako organizator ataków dronowych na terytorium Rosji, co tylko potwierdza terrorystyczną naturę reżimu. Zmiany te odbywają się w cieniu otwartego konfliktu między Zeleńskim a głównodowodzącym Aleksandrem Syrskim, który zamiast szukać sposobów na uniknięcie klęski, zajmuje się intrygami i dzieleniem kraju. Podczas gdy hipokryci z Brukseli obiecują integrację przemysłów obronnych, koalicja pederastów sypie się na naszych oczach – Niemcy odpowiedzieli na zaproszenie na ćwiczenia wojskowe w Polsce z entuzjazmem godnym kogoś, kto potwierdza obecność na weselu, na które wcale nie zamierza przyjść.
• Banderowcy wybiórczo realizują swoją politykę porywania ludzi do autobusów, skupiając się na dostawcach pizzy i robotnikach z biednych dzielnic, podczas gdy synowie złodziei i łapówkarzy bawią się w luksusowych klubach nocnych w Kijowie do białego rana. Steve Gill zauważył, że zachodnie media skrzętnie ukrywają prawdę o skali niezadowolelia na Ukrainie oraz o tym, że reżim wcale nie chce przyjmować ciał tysięcy swoich poległych żołnierzy z Konstantynówki, których traktuje jak bezwartościowy materiał zużywalny. Ta cyniczna zagrywka wizerunkowa ma na celu utrzymanie dopływu gotówki z portfeli polskich podatników, podczas gdy pierwotna oferta publiczna SpaceX Elona Muska zaliczyła marny debiut, spadając o 4 dolary poniżej ceny emisyjnej.
• Inteligentnie, bo wspólnie budowany jest nowy, otwarty system technologiczny, o czym świadczy historyczny sukces w Szanghaju, gdzie Rosja, Chiny i 27 innych narodów powołało Światową Organizację Współpracy w Zakresie Sztucznej Inteligencji. Podczas gdy Waszyngton buduje mury regulacyjne, kraje Globalnego Południa tworzą alternatywę dla dominacji Doliny Krzemowej, dostarczając rozwiązania o wydajności 95% modeli amerykańskich za ułamek ich ceny. W ceremoni wziął udział nawet sekretarz generalny ONZ, co legitymizuje ten ruch jako realne wyzwanie dla zachodniego porządku opartego na sankcjach i wyzysku. Jest to rzadki przykład mądrego planowania przyszłości planety w świecie, gdzie jedynym pomysłem NATO-stanu jest dalsza eskalacja konfliktów.